1984 yılının Temmuz ayında bir grup aydın Türkbükü’nün hemen girişindeki “Eda Pansiyonda” kalıyordu.
12 Eylül hala etkisini sürdürüyordu.
O günlerde Türkbükü, parası olmayan aydınların Cape Cod’u gibi bir yerdi.
1940’lı yıllarda Truman Capote, Jackson Pollock, Mark Rothko, Milton Avery, Edward Hopper, Tennessee Williams, Eugene O’Neill, Norman Mailer, Mary McCarthy gibi Amerikalı aydınların, ucuz olduğu için yazlarını geçirdikleri Cape Cod sahili gibiydi.
1980’ler Türkbükü’nde bir pansiyonun misafirleri
Eda Pansiyon, tuvalet ve duşları dışarda olan küçük 7-8 odadan ibaret bir pansiyondu.
Sazlardan yapılmış gölgeliğin altında küçük bir barı vardı.
Selahattin Hilav her gün öğleye doğru o barın köşesine oturur, gece yarısı 3’e kadar kalkmazdı.
Özdemir İnce ve eşi yazar ve çevirmen Ülker İnce, felsefe öğretim üyesi Şahin Yenişehirlioğlu, eşi sanat tarihçisi Filiz Yenişehirlioğlu…
Ben ve eşim Tansu da aynı pansiyondaydık.
Aynı pansiyonda en ünlü Gonzo’nun arkadaşı
Aynı pansiyonda, dünyanın en ünlü ünlü kara mizah çizer ve yazarlarından biri, Ralph Steadman da vardı.
Ünlü gonzo yazar Hunter S. Thompson’un en yakın arkadaşıydı.
Thompson’la birlikte Rolling Stone dergisi için o ünlü Route 66 yazılarının ilüstrasyonlarını o yapmıştı.
En ünlü ilüstrasyonlarından biri ise daha sonra Johnny Depp ve Benicio del Toro’nun oynayacağı “Fear And Loathing In Las Vegas” (Vegas’ta Korku Ve Nefret) filminin konusu olacak olan kült kitaba yaptıklarıydı.
O filmden sonra Johnny Deep’in çok iyi arkadaşı olacaktı.
Ralph Steadman Hürriyet Karikatür yarışmasının jüri üyesi olarak Türkiye’ye gelmiş ve orada arkadaş olmuştuk.
Hafızamdaki bir çizgi roman: Plajın ucundaki kafe
O günlerde elimde bir Fransız Çizgi Romanı vardı.
Şimdi hayal meyal hatırlıyorum.
Çünkü o kitabın galiba ilk sayfasındaki bir cümle hafızamda hala duruyor.
“Cafe Au Bout Du Plage…”
Plajın ucundaki kafe…
O yaz Türkbükü’nün öteki ucundaki derenin üzerinde eski köprünün öteki tarafına hiç geçmemiştik.
İşte o plajın ucunda, daha sonraki yıllarda bir Bodrum efsanesi haline gelecek bir kafe restoran açılacağı da aklımızdan bile geçmiyordu.
Çünkü biz o dönemin “Türkiye Cape Cod”u aydınları için Türkbükü’nün sınırları o küçük köprüde bitiyordu.
Yıllar sonra o köprünün öteki tarafında acılacak bir mikanın ismi sadece benim değil, dünyanın hafızasına girecekti.
Maçakızı Ayla, Bodrum’a 70’lerde göç eden İstanbullulardandı.
Maçakızı’nın hikayesi aynı zamanda Türk burjuvazisinin Bodrum’u devralma hikayesidir
Benim için “Maça Kızı’nın” hikayesi 1984 yazında başladı.
Bu hikaye aynı zamanda Türkiye burjuvazisinin, Bodrum’un ilk müdavimleri olan parasız 12 Mart ve 12 Eylül sanatçı, gazeteci, yazar ve gazetecilerinin elinden alıp, orada bir İbiza yaratmalarının tarihidir.
Bu hikayenin başında da Bodrum’un ilk müdavimlerinden hayat dolu müthiş bir kadın var.
Hayat dolu bir kadının Bodrum Azmakbaşı’nda başlayan hikayesi
Ayla Emiroglu…
60’lı yılların sonu ve 70’lerin başında Bodrum’a ilk gelen İstanbullulardan.
Maçakızı’nın hikayesi onunla başlıyor ama oraya gelinceye kadar uzun bir yolu var.
İlk mekanını 1977’de Azmakbaşı’nda açıyor.
Daha sonra 1980’de Gümbet ve 1990’da Torba’da Bodrum’un ilk “Beach Club’ını açıyor.
1995’de ilk Maçakızı’nı Gölköy’de efsane yapıyor.
2000’de ise Türkbükü’nde.bugünkü Maçakızı doğuyor.
Yani bugünkü Maçakızı bir Milenyum çocuğu
Bir Sergio Mendes şarkısı ile başlayan yemekler
İlk müdavimler kadar parasız değil, ama onlar kadar idealist bir kadın.
İlk müdavimler arasındaki lakabı “ Queen of Spades”
Yani “Maçakızı…”
Geçen hafta dünyanın en prestijli sanat yayın kuruluşlarından biri olan Assouline’den lüks baskı bir albüm geldi.
