AKP iktidarının partizanlığı ve atadığı liyakatsiz bürokratik kadrolar ormancılık örgütünün yapısını ciddi şekilde bozdu. Bu bozulmadan orman yangınlarıyla mücadele edecek organizasyonel yapı da ciddi şekilde etkilendi.
2020 yılından sonra rekor şekilde artan yanan alan miktarına rağmen Orman Genel Müdürlüğü (OGM) koltuğunda aynı kişi oturmaya devam ediyor. Bu kişi 2017 yılında göreve getirildikten sonra dört bakan değiştiği halde 8 yıldır sürdürdüğü göreviyle en uzun görevde kalan genel müdür oldu. Yani kurumda başarısız olmak görevden alınmayı gerektiren bir kriter bile değil artık. Bu durum orman yangınlarına karşı mücadeleyi de olumsuz etkilemekte. Bu nedenle yangınla mücadelede görevli personel umutsuzluk ve kırgınlık içinde. Hemen her alanda motivasyon ve enerji kaybı yaşanmakta ve bunun olumsuz sonuçları maalesef her geçen yıl artan oranda hissedilmekte.
Önceki yazılarımızda bahsettiğimiz bütçe kısıtlamaları sonucu yangına müdahalede yeterli eleman istihdam edememe ve gerekli araç gerecin temin edilememesi sorunuyla karşı karşıyayız. Yangın söndürme araçlarındaki personel sayısı ile bunlara sağlanan beslenme ve dinlenme olanakları yetersiz. Bakan İbrahim Yumaklı bu yıl yangın personeli sayısını 28 bine çıkardık diyor fakat bunların ne kadarının müdahale hizmetlerinde kullanılacağı ve yeterli yangınla mücadele eğitimi alıp almadıkları net değil.
Orman işçisi sayısında yıllara göre göreceli bir artış olmasına rağmen memur sayısının artmadığı, bu nedenle sözleşmeli işçi, geçici personel ve sözleşmeli personelin toplam personele oranının 2007 yılında %12 iken, 2021 yılında %40’a ulaştığı, bu durumun da çalışanları kadro güvencesinden uzaklaştırarak yönetimin inisiyatifine bağımlı
bir hale getirdiği, aynı yaklaşımın danışman mühendis uygulamasında da söz konusu olduğu, ayrıca orman muhafaza memurlarının ve orman işçilerinin de
benzer sorunları yaşadığı belirtilmekte. Sayısal açıdan yetersiz ve iş güvencesinden yoksun personelin orman yangınlarına karşı mücadele ve müdahalede motivasyonu da düşmekte.
∗∗∗
Kurumda atama ile yükseltmelerde uzmanlaşma ve liyakate önem verilmemesi de motivasyon kaybı yaratıyor. Meslek kamuoyunda rotasyon olarak bilinen zorunlu yer değiştirme uygulamasının da çalışanlar üzerinde benzer bir etkisi var. Bir bölgeyi tanıyan ve bölgesel özelliklere göre çalışma yeteneği gelişmiş olan bir çalışanın başka bir bölgede ve bir başka çalışma konusunda görevlendirilmesi çalışanın yangına müdahale konusundaki bunca yıllık birikimlerini sıfırlamakta.
