Hepimiz biliyoruz ki artık restoranlar sadece yerel pazar dinamikleriyle değil; küresel gıda fiyatları, iklim krizinin tetiklediği tarımsal maliyet artışlarıyla da mücadele ediyor. Doğalgaz, elektrik, personel giderleri ve yüksek kiralar arasında bir denge kurmaya çalışıyorlar.
Artan maliyetleri menü fiyatlarına olduğu gibi yansıttıklarında müşteri kaybı yaşıyor, yansıtmadıklarında kâr marjları düşüyor. Hatta iş iflasa varabiliyor.
Bu gibi riskler şefleri ve işletmecileri sürekli menü değiştirmeye, porsiyonları küçültmeye, maliyeti düşük malzeme kullanmaya yöneltiyor.
Öte yandan nihai tüketiciler de yükselen fiyatlarla baş etmeye çalışıyor. Dışarıda yemek sayısını azaltmak zorunda kalıyor. Ya da başlangıç, tatlı gibi kalemler es geçilerek kişi başı harcama sınırı aşağıya çekiliyor.
Oysa böyle bir tablo olmasaydı hem restoranlar hem de yeme-içme severler için geçmiş yılı uğurlama, yeni yılı karşılama coşkusuyla kasım, aralık ayları yılın en hareketli dönemi olurdu.
Ancak bu kez yılbaşı gecesi dışarıda yemek yerine evlerde ya da mütevazı mekânlarda buluşmaya doğru bir eğilim var gibi görünüyor.
Hiç kuşkusuz bu darboğazdan hasar almadan çıkanlar maliyeti kontrol edip, fiyat-performans dengesini iyi kuranlar, konuklarına harcadığı paranın karşılığını fazlasıyla aldığını hissettirenler olacaktır.
