Türkiye, yıllık 112 milyar metreküp su varlığına rağmen “su azlığı çeken ülke” kategorisinde yer alıyor. Suyun yüzde 75’inin tarımda kullanıldığı ülkemizde; parçalı yönetim yapısı, yasalaşmayan su kanunu ve suyun yüzde 52’sinin denizlere dökülmesi büyük bir israfı beraberinde getiriyor. Çin ve Mısır binlerce kilometrelik yapay nehirlerle çölleri tarıma açarken, Türkiye’nin en verimli arazileri su bekliyor.
Türkiye’nin tarımsal geleceği, stratejik bir “su yönetimi” reformuna kilitlenmiş durumda. Ortaya konulan veriler, su varlığımızın yönetimi noktasında dünya ile aramızdaki makasın giderek açıldığını gösteriyor. Kişi başına düşen yıllık 1350 metreküp su ile “su stresi” yaşayan ülkeler arasında yer alan Türkiye, elindeki mevcut kaynağın yarısından fazlasını verimli kullanamıyor.
Mevcut Suyun Yüzde 52’si Boşa Akıyor
Analizlerdeki en çarpıcı gerçek; Türkiye’nin toplam su varlığının %52’sinin, sınır aşırı sular olması veya doğrudan denizlere dökülmesi nedeniyle kullanılamıyor oluşu. En geniş ve verimli tarım arazilerinin (Konya Kapalı Havzası gibi) suyun en az olduğu bölgelerde yer alması, havzalar arası su transferinin Türkiye için bir tercih değil, zorunluluk olduğunu kanıtlıyor.
Dünya ‘Mega Su Yolları’ İnşa Ediyor
Türkiye yerel ölçekli çözümlere hapsolurken, dünya suyun coğrafi sınırlarına meydan okuyor:
Çin: Kuzey-Güney Su Transferi Projesi ile 4300 km su yolu inşa ederek 44,8 milyar metreküp suyu kurak bölgelerine taşıyor.
Mısır: “Yeni Delta Projesi” kapsamında inşa ettiği 114 km’lik yapay nehir ile 1,68 milyon hektar çölü tarım arazisine dönüştürüyor.
Küresel Trend: ABD’den Hindistan’a kadar birçok ülke, her yıl 1,2 trilyon metreküpe yakın suyu yüzlerce kilometrelik mesafelerden taşıyarak tarımsal arz güvenliğini sağlıyor.
