Turşucular ‘turşu, tazesinden daha çok sevilir’ derler. Çünkü bamya sevmeyenler bile bamya turşusuna bayılır. Şalgam yenir mi diyenler, kıpkırmızı, acılı şalgam turşusunun tadına doyamazlar. Benimse favorilerim coğrafi işaret alıp tescillenen Sivas pezik turşusuyla Midyat acur turşusudur. Ama Çubuk salatalık turşusuna da hiç hayır diyemem. Bir de sabah yapılıp akşam yenen turşular vardır. Denizli’nin dillere destan gelin turşusu genelde patlıcan ve biber karışık olarak hazırlanır. Haşlanan yahut közlenen sebzeler bolca koruk suyu, tuz ve sarımsakla karıştırılır, hemen yenir. Osmaniye’nin meşhur el turşusu da yine haşlanan sebzelerle hazırlanır. Bu yörenin olmazları olan sumak ve nar ekşisiyle tatlandırılır. Turşu yapmanın püf noktalarıysa şunlar:
◊ Sebze ve meyveler diri olmalı.
◊ Malzemeler hafifçe bastırılarak cam kavanozlara yerleştirilmeli.
◊ Üzeri daima maydanoz, dereotu ya da kereviz sapıyla kapatılmalı ve hiç boşluk bırakılmamalı.
◊ Yeni kapakla, hiç hava almayacak şekilde kapatılmalı. Taşma ihtimaline karşı kontrol edilip altına tabak konmalı.
◊ Serin ve karanlık yerde saklanmalı.
Domates turşusu
NE LAZIM?
◊ 7-8 adet yumurta şeklinde domates
◊ 3-4 sivri biber
◊ Her bir domatese yarım çay kaşığı tuz
◊ Domates başına 2’şer diş sarımsak
NASIL YAPARIM?
◊ Domatesleri soyun ve baş kısmını bıçağın ucuyla hafifçe oyun. Bu oyuğa 1/2 çay kaşığı tuz koyup 2 diş sarımsağı bastırarak yerleştirin.
◊ Bu şekilde hazırlanmış domatesleri kavanoza sıkı sıkıya yani bastırarak yerleştirin. Aralara elinizle kırdığınız biberleri koyun.
◊ En üste yine birkaç biber koyup bastırın ve yeni kapağı kilitleyerek kapatın.
◊ Serin ve karanlık bir yerde 15-20 gün bekletin.
◊ Kendi kendine sulanacak ve turşu kıvamına gelecek.
