Geçtiğimiz yüzyıl boyunca ekonomik büyüme “planlı eskime/eskisini at yenisini al” stratejisiyle gerçekleşti. Endüstri de üretim ilkelerini; tamir edilememe üzerine kurdu.
Havalı fast food, hızlı moda, gastronomi deneyimleri, gezip tozmalar kaynakları yedi bitirdi. Ekonomik türbülanslar ile dünya yeniden “uzun ömürlülüğü” tartışıyor. Yeni moda “yenilenen evladiyelik kavramı.” Uzmanlara göre evladiyelik üretim stratejisi ile üretilmiş; “onarılabilir ürünler” yokluğu/yoksulluğu bitirebilir.
42T şirketi “akıllı onarım teknolojisi” için yapay zekâdan yararlanıyor. Evimizdeki her aletin kendi kendini tamir edebilmesi, onarıcı tarımla toprağın yenilenmesi, bedenimizin kendi kendini iyileştirebilmesi tüm bunlar yeni iş geliştirme alanları. Bisiklet tamircileri, mahallenin tüm söküklerini diken terziler, toprağı iyileştiren bitkiler.
ABD daha da ileri gidiyor “onarım hakkı /hukuku” üzerine yasa hazırlığında. Amaç “yaşamın her alanında kendi kendine yetebilen insan türünü yaratmak,” yaşamın mukavemetini artırmak.
Altın bir dikişle Uzakdoğu kırıklarını onaran Kintsugi felsefesi ile modern dünya düzeninin arazlarını onarmak, kulağa hoş geliyor. Afrika’da iklime dayanıklı; bambara cevizi, Küçük Prens’in baobab ağacı, fonio, teff otu, amaranth gibi 58 tarım ürünü belirlendi.
Antik gıdalar ile toprağı beslemek, açlığı onarmak, göz doyurmak. Madenciliğin yan ürünü “kaya tozunu tarlalara serperek” İngiltere’de yılda 30 milyon ton karbon tutulabilir. Bilim insanlarına göre; kaya tozunda bulunan mineraller karbonu emerken aynı zamanda tarım topraklarını besleyebilir.
Kavak ağacı liflerinden kumaş üreterek, dünya genelinde pamuğun ekildiği 35 milyon hektarlık alanı serbest bırakarak, moda endüstrisinin bitmeyen iştahını doyurmak. Odunlarından da yılda 314 bin ton biyoyakıt üretilebilecek yağ çıkararak orman varlığını korumak. Joule dergisinde yayınlanan makaleye göre kavak ormanları karbonu çekebilir, pamuk için gereken milyonlarca metreküp su kurtarılabilir.
