FAO, 16 Ekim 1945’te Kanada’da düzenlenen 1’inci FAO Konferansı’nda, dünyadaki gıda ve tarımla ilgili çalışmaları organize etmek ve geliştirmek suretiyle gıda güvenliğini sağlamak amacıyla kurulmuştur, merkezi Roma’dadır.
Türkiye, FAO’nun 6 Nisan 1948’den beri üyesidir.
Ankara’da 2007’de açılan FAO Orta Asya Alt Bölge Ofisi, Türkiye’de, kuruluşun çalışmalarına katkısı ve görünürlüğü açısından önem taşımaktadır.
Söz konusu ofis, FAO’nun Budapeşte’de bulunan Avrupa ve Orta Asya Bölge Ofisi’ne bağlı olarak faaliyet göstermektedir.
Bu küresel kuruluş, her 4 yılda bir yapılan seçim sonucu, en üst yönetici sıfatıyla bir ‘genel direktör’ tarafından yönetilmektedir.
Çin Halk Cumhuriyeti’nden Qu Dongyu, FAO’nun 2019’dan beri genel direktörlük görevini sürdürmektedir.
SAYGIN KURULUŞ
Bu genel bilgilerden sonra gelelim konumuza…
Gördüğünüz gibi, dünyada tarım, gıda ve ormancılık sektörlerinin çatı kuruluşu olan FAO, küresel düzeyde son derece prestijli ve saygın bir kimlik taşıyor.
Şimdi, Türkiye yeni bir girişimde bulunuyor.
Önümüzdeki yıl yapılacak genel direktörlük için aday gösteriyor.
Bunun aslında çoktan zamanı gelmişti, ancak “Her işin bir şimdisi var” diye düşünelim ve bu girişimi fazlasıyla önemseyelim.
Peki, aday kim?
Türkiye’nin 2027’de yapılacak FAO Genel Direktörlüğü için göstereceği aday Dr. Mehdi Eker.
2005-2015 arasında Tarım Bakanlığı görevinde bulunan Dr. Eker’in bakanlık dönemi ile ilgili bir değerlendirmelerde bulunmak yanlış olur.
Kişisel kanaatim ‘olumlu’ olduğu şeklindedir ama şu anda konumuz bu değil.
Bundan sonra odaklanmamız gereken husus, bu büyük hedefe ulaşabilmek olmalı.
TARIM ENTELEKTÜELİ
Açık ve net konuşuyorum.
Her türlü siyasi mülahaza ve görüşleri bir yana bırakmalıyız ve bırakacağız.
Türkiye’miz, bu güzel ülke, küresel düzeyde bir tavır koyuyor.
Bu artık ulusal bir hedeftir.
Bu artık bir ulusal davadır.
Bu artık ortak sorunumuzdur.
Yanı sıra, Dr. Mehdi Eker’in kamuoyu tarafından fazlaca bilinmeyen özellikleri var.
Dr. Eker, tam anlamıyla bir ‘tarım entelektüeli’.
İki tane yayınlanmış kitabı da var.
Benim gibi, tarımın bir ekonomik sektör olmanın dışında, çok derinliği olan bir ‘hayat felsefesi’ olduğuna inanan bütün dostlara bu kitapları tavsiye ediyorum.
‘Tarımdan Kültüre, Agrostrateji’ ve ‘Türkiye Tarımının Değişim Süreci; Buğday ile Koyun Gerisi Oyun’ adlı kitapları okuyanlar benimle hemfikir olacaklardır.
Bu vesileyle söylüyorum, ‘tarım entelektüeli’ olma konusunu da bundan böyle daha çok tartışmak gerekecek.
