Bugün Türkiye’de arazisi, traktörü, arabası, köyde veya kentte evi olan mütevazı bir çiftçinin varlıklarına baktığımızda, kağıt üstünde ciddi bir servet görürüz. En mütevazı rakamlarla bir hesap yapalım;
20 dekar bağ: 10.000.000 TL,
10 dekar tarla: 4.000.000 TL,
Traktör + Araba: 1.000.000 TL,
Ev: 2.000.000 TL,
Toplam Varlık: 17.000.000 TL.
Dışarıdan bakan biri için 17 milyon TL’lik servet oldukça büyük görünür. Peki, bu üretici bir yılda ne kazanıyor ve ne harcıyor?
20 dekar bağdan dekar başına 475 kg kuru üzüm alındığında toplam 9.500 kg ürün elde edilir. Kilosu 60 TL’den toplam kazanç 570.000 TL olur.
10 dekar tarladan dekar başına 10 ton olmak üzere toplam 100 ton domates elde edilir. Kilosu 3,8 TL’den toplam kazanç 380.000 TL olur.
Bağ ve tarladan elde edilen toplam brüt gelir 950.000 TL olur.
Gider Tablosu
Bağ Masrafı Toplamı: 850.000 TL,
Domates Masrafı Toplamı: 400.000 TL,
Toplam Üretim Gideri: 1.250.000 TL.
Borç Sarmalı
Toplam Gelir: 950.000 TL
Toplam Üretim Masrafı: 1.250.000 TL
Sadece Üretimden Doğan Yıllık Zarar: 300.000 TL
Bu hesaba üreticinin barınma, yeme-içme, ev elektriği ve geçim giderleri dahil değildir. Ailenin aylık asgari yaşam masrafını 35.000 TL olarak hesaplarsak;
Yıllık / Ev Geçim Masrafı: 35.000 TL × 12 = 420.000 TL olur.
Üretim zararı olan 300.000 TL ile geçim masrafı olan 420.000 TL toplandığında çiftçinin yıllık net açığı 720.000 TL’ye ulaşmaktadır.
Çiftçinin yeni sezonda tekrar üretime başlayabilmesi için ise;
Geçen yıldan kalan bütçe açığı: 720.000 TL,
Yeni sezonun ilk üretim peşinatı / masrafları: 300.000 TL,
Gerekli Toplam Borçlanma: 1.020.000 TL olacaktır.
Kısacası, üreticilerin büyük çoğunluğu sadece çarkı döndürebilmek ve borcunu kapatabilmek için her yıl daha büyük miktarlarda tekrar borçlanmak zorunda kalmaktadır.
