İşimiz üretmektir, halka hizmet etmektir.
Böyle kutsal emeği, saygı ile yemektir.
Buğday arpası, darı, bunlardır Türkün yâri.
İsraf etmeyin bari. Yoksa kalırız geri.
Yeterli ürün için, Doğru tohumu seçin;
Bunlarla olur geçim, hayat olur o biçim.
Çiftçiye dost olmadan, üretimde kalmadan;
Ülkem nasıl doyacak; elde ürün olmadan.
Genç çiftçiler olmalı, sağlam eşler bulmalı,
Evlenip çoğalmalı, üreterek doymalı.
Şahlansın tarımımız; tüm olsun yarınımız;
Umutla yarınımız; artsın hep varlığımız;
Topraklar korunmalı, kirlerden arınmalı;
Toprak vatan olunca, buluruz yarınları.
Başarının sırrı bu; işi doğru yapmalı;
Helalden lokmaları; hak ederek yutmalı.
Kuraklık başa bela, anlamadın mı hâlâ.
Su yoksa tarım olmaz, olmazsa başa bela.
Kuraklığı yenmeye, “neme lazım be” deme.
Çölleşme ayrı bir dert, anlasın bunu her fert.
Çözümü vardır elbet: Değerlendir he anı, yeşert kurak vatanı.
Vatanıdır ana konu, su ve topraktır tümü,
Öyleyse üretelim; sevgiyle tüketelim.
Vatanımın tapusu, medeniyet kapısı,
Hürriyetin takısı; cennetlerin kokusu;
Üretimden geçiyor, üretmeyen kaçıyor.
Çiftçidir işin başı, onu sırtında taşı.
Ürenin olmasa, ne ekmek var ne aşı.
Saygısız tarım olmaz, Ülkem yerinde kalmaz.
Şimdi tarım zamanı, kaynatalım kazanı.
Anadolu öz yurdum, uğruna evlat verdim;
Dün vardım, bugün varım; yarın da olacağım.
Akılla üreterek, dengeyi kuracağım.
Lakin tarımsız olmaz, olsa da elde kalmaz.
Toprak vatan demektir; tarımsa vatana eş;
Şimdi tarım zamanı, haydi be çiftçi kardeş.







