Türkiye’nin tarımda öyle ürünleri var ki, bunlar sıradan tarımsal ürünler değil.
Fındık, çekirdeksiz kuru üzüm ve kuru kayısı…
Dünya pazarında güçlü olduğumuz, üretimde ve ihracatta lider ülkeler arasında bulunduğumuz üç önemli ürün.
Fındıkta dünya üretiminin yaklaşık yüzde 67’sini Türkiye karşılıyor. Kuru kayısı ihracatında dünya lideriyiz. Çekirdeksiz kuru üzümde de Türkiye dünya pazarının en önemli üretici ve ihracatçılarından biri.
Kısacası dünyanın önemli bölümünün ihtiyacını biz karşılıyoruz.
Peki soruyorum:
Dünya lideri olduğumuz bu ürünlerin üreticisi neden aynı ölçüde güçlü ve lider değil?
Asıl mesele burada başlıyor.
Bugün fındık üreticisi açıklanan fiyatı tartışıyor. Kuru üzüm üreticisi fiyatın yetersizliğinden yakınıyor. Kayısı üreticisi yıllardır emeğinin karşılığını alamamaktan şikâyet ediyor.
Üretici üretiyor ama kendi ürününün ekonomik değerini belirleyen, masada yeterince güçlü değil.
Demek ki bizim problemimiz üretmek değil, ürettiğimiz gücü yönetememek.
