İlk çeyrek büyüme verilerinde, sanayideki daralma ile ihracattaki sert düşüş dikkat çekici. Refah yaratmayan bu düşük tempolu büyümenin, iktidarın ekonomik manevra alanını daraltırken siyasal baskı eğilimlerini artırdığı açık.
Türkiye ekonomisi 2026 yılının ilk çeyreğinde bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 2,5 büyüdü. Bir önceki çeyrekle karşılaştırılan mevsim ve takvim etkilerinden arındırılmış büyüme ise sadece yüzde 0,1 oldu. 2024’teki yüzde 3,3 ve 2025’teki yüzde 3,6’lık büyüme performansını da hatırlarsak, ekonominin potansiyelinin altında ağır aksak bir performans sergilediğini söyleyebiliriz. Hatta 2026’da temponun daha da yavaşlayacağı, büyük olasılıkla Orta Vadeli Programda öngörülen yüzde 3,8 büyüme hedefinin oldukça altında kalınacağı tahmin edilebilir.
SANAYİDE KORKUTAN DARALMA
GSYH’yi oluşturan işkolları temelinde en dikkat çeken nokta sanayi sektöründeki daralma. Ekonomik verileri izleyenler için bu durum asla şaşırtıcı bir durum değil. Çünkü aylık izlendiğinde imalat sanayi üretiminin düştüğü, otomotiv ve dayanıklı tüketim malları üretiminde daha keskin bir zayıflamanın gözlendiği ortada. Otomobil ve beyaz eşya satış ve ihracat rakamları da hiç iç açıcı değil. İnşaat sektörünün de yüzde 3,2 büyümeyle geçmiş dönemlere göre ivme kaybettiği, büyümenin ana motorunu teknolojik gelişmelere uyum sağlama çabası içerisinde bilgi ve iletişim faaliyetlerinin oluşturduğunu görüyoruz. Tarım da geçtiğimiz yıla göre hava koşullarının daha elverişli seyretmesi sonucu yüzde 4,6’lık bir büyüme sergilemiş.
DOLAR BAZINDA ZENGİNLEŞME YANILTICI
Dolar bazında GSYH’nin 43 milyar dolar artışı söz konusu. Bu, ülkedeki refah artışının bir yansıması değil, sadece TL’nin yabancı paralar karşısındaki değer kaybının bilinçli bir biçimde düşük tutulmasının istatistiksel bir sonucu. Olsa olsa yurtdışında tatil yapacak orta-üst gelir grubunun yüzünü güldürecek bir istatistikten söz edilebilir.
