“Tarımsal zenginlik coğrafyanın lütfudur” diyenlere inat, Brezilya bir imkansızı başardı. 1970’lerde tarım için “ölü” kabul edilen 200 milyon hektarlık asidik savanları, bilimle bir gıda imparatorluğuna dönüştürdü. İşte Arjantin’in mirasyedi politikalarına karşı Brezilya’nın EMBRAPA vizyonu.
Tarım politikaları üzerine saha çalışmaları yürüten Ergin Kahveci, Brezilya’nın “Cerrado” mucizesini masaya yatırdı. “Brezilya, bataklıkları bilimle imparatorluğa dönüştürdü; biz ise 1925’te aynı vizyonla kurduğumuz Atatürk Orman Çiftliği’ni heder ettik” diyen Kahveci, ‘Ya Orman Çiftliği, Atatürk Orman Çiftliği Olsaydı?‘ başlıklı çarpıcı bir makale kaleme aldı.
Dünya tarım ekonomisinde on yıllardır kabul gören bir dogma vardır: “Tarımsal zenginlik, coğrafyanın bir lütfudur.” Ukrayna’nın kara toprağı veya Arjantin’in Pampas’ı gibi bir mirasa sahip değilseniz, yarışa geride başlarsınız. Ancak Brezilya, son elli yılda bu “coğrafi kadercilik” dogmasını temelinden sarstı.
1970’lerden önce Brezilya’nın merkezinde yer alan devasa Cerrado bölgesi, uzman raporlarına göre “üzerinde hayvancılık bile yapılamayacak kadar kötü” durumdaydı. Toprak aşırı asidikti, alüminyum zehirlenmesi vardı ve fosfor barındırmıyordu. Brezilya, popülist siyaset yerine, devlet destekli tarımsal araştırma kurumu EMBRAPA aracılığıyla binlerce doktoralı araştırmacıyı laboratuvarlara kapattı.
