Kuraklık, sel, dolu, kısacası iklim değişikliği etkileri, ciddi anlamda tarımsal üretimi sarsmaya devam ediyor. Ekonomik kriz, artan üretim maliyeti, azalan alım gücü çiftçiyi toprağını terk etmek zorunda bırakıyor.
Mevsim itibarıyla hasat zamanındayız. Bu günler çiftçinin en mutlu olması gereken zamanlar. Aylarca gece gündüz emek verdiği ürünlerinin karşılığını alıp refah içinde olması gerekirken, yıl boyu yaptığı masraflarla, önümüzdeki yılın ekim maliyetlerini arasında sıkışmış durumda! Tarım ticari bir faaliyet ve her işletme gibi kar etmelidir! Bizim aile işletmeleri için maalesef bu uzun yıllardır mümkün değil.
Bütün bu zorluklar bir anda başlamadı. Yıllardır ihmal edilen tarım, bugün geldiği nokta itibarıyla her yönüyle alarm veriyor. Gerek salgın süreci gerekse Rusya Ukrayna savaşı tarımın ne kadar önemli olduğunu her birimizin anlamasını sağladı. Her iş evden yapılabiliyormuş, sağlık ve gıda dışında kalan tüm işlere ara verdiğimizde hayat durmuyormuş. Kapattığımız atölyeyi, dükkânı, fabrikayı altı ay sonra açsak da kaldığımız yerden devam edebiliyormuşuz ya da savaşın en önemli gündem maddesi tahıl koridoru meselesiymiş yaşadık anladık!
Bir başka sorun artan ve artmaya devam eden gıda fiyatları; ülkemiz açısından meyve sebzenin ”en ucuz” olması gereken yaz sezonunda bile bu kadar pahalı olması zorlu bir kışın habercisi.
İklim değişikliği eylem planları, yönetmelikler, raporlar, strateji toplantıları, hedefi olmayan ya da hedefe ulaşamayan destekleme politikaları eylemsel yol alamadığı için sadece zaman kaybına yol açtı.
Geldiğimiz noktada dünyanın en stratejik gücü gıda da maalesef ülkemiz adına tablo pek de parlak değil.
Buğday, ay çiçeği gibi stratejik ürünler başta olmak üzere acilen üretimi arttıracak, çiftçiyi toprağında tutacak somut adımlar atmak zorundayız.
