Çiftçi Eğitim ve Yayım Şubelerinden Kırsal Kalkınmada Kadın Dairesi’ne kadar tarımda sadece kurumları değil, yılların birikimi de mi kaybettik?
****Tarım ve Orman Bakanlığı’nda bir zamanlar çiftçinin ayağına giden, tarlada bilgi üreten, kadın üreticinin emeğini görünür kılan yapılar vardı. Çiftçi Eğitimi ve Yayım Şubeleri ile Kırsal Kalkınmada Kadın Dairesi Başkanlığı, yalnızca isim değildi. Devletin tarım politikasının merkezine çiftçiyi ve özellikle kadın çiftçiyi koyan kurumsal iradeydi. Bu yapıların zaman içinde küçültülmesi, dağıtılması ya da işlevlerinin zayıflatılması, tarımdaki bugünkü sorunların önemli nedenlerinden biri olarak ele alınmalıdır. Çünkü tarımda sorun yalnızca destek parası değildir. Çiftçinin yanında olan, tarlaya giden, dinleyen ve bilgi taşıyan güçlü bir kamu yayım sistemidir. Bu sistem zayıflayınca kurum hafızası da eridi.
****Bu birimlerde görev yapan yöneticilerin tarım, çiftçilik, kırsal kalkınma, sürdürülebilirlik, kadın çiftçiler konularında görevlerinin gerektirdiği bilgi ve saha deneyimine ne ölçüde sahip oldukları; “yayım” ile “yayın” arasındaki farkın dahi bazı uygulamalarda gözetilip gözetilmediği kamuoyunda tartışma konusu oldu.
Bazı yöneticilerin hem akademik hem de saha deneyimi açısından görevlerinin gerektirdiği yeterliliği taşımadığı, kendilerini geliştirme ve araştırma konusunda yetersiz kaldığı yönünde eleştiriler yapıldı.
Bazı atamalarda liyakat, mesleki deneyim ve uzmanlık ölçütlerinin ne ölçüde dikkate alındığı konusunda ciddi eleştiriler gündeme getiriliyor.
Bazı yöneticiler görev ve makamlarını kamu hizmetinin gereklerinin önüne koyduğu yönünde eleştiriler dile getirildi.
Bazı yöneticiler, kamuoyuna yansıyan çeşitli iddialar ve tartışmalarla gündeme geldi.
Bazı yöneticilerin eğitim ve mesleki geçmişlerinin, üstlendikleri görevleri uzmanlık alanlarıyla ne ölçüde örtüştüğü tartışma konusu olmuştur. Analitik bütçeyi, cari ve yatırım harcamalarını, yatırım projelerini hatta projeleri izleyemeyen değerlendiremeyen, bilmeyenler vardı.







