Anısına; Gazi Mustafa Kemal Atatürk
Dün sizin anlamadıklarınızı bugün çok iyi anladıklarınız gibi zannederseniz;
Dün sizin ya da sizin gibilerin anlamadıklarını bugün anladıklarınız gibi daha kolay anlaşılabilir olduğunu zannederseniz;
Dün sizin anlamadıklarınızı bugün sizin bildiklerinizi bildiğiniz gibi bilinebileceğini zannederseniz;
Değersizleşmez, o anlamadıklarınız;
Kıymetini kaybetmez, o bildiğinizi sandıklarınız;
İtibarsızlaşmaz, bilmekten korkup kaçındıklarınız.
Aksine dönüp dolaşıp önünüze gelir.
Eğer “bilginin ukalalığı” içinde değilseniz.
O nasıl oluyor derseniz (ki; yukarıdaki sözün sahibi olarak) Sokrates’in 2400 yıl önce söylediği şu söze bakmak lazım.
“Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir”.
İşte böyle bir şeydir Atatürk’ü anlamak.
Çabaladıkça azalan,
Öğrendikçe derinleşen,
Anladıkça siz de aslında daha önce bu konuda bir şey bilmediğiniz duygusunu uyandıran.
Hatta zaman, zemin, koşullar ve durumlar değiştikçe hep havsalanızın duvarında büyük bir portre gibi duran.
Bakın şu sözü ne kadar anlıyoruz hala?
