Mersin Anayurt’ta yıllar önce “orman arazisi” denilen bir alan var.Kağıt üzerinde kalmış öyle.Ancak o topraklar 50 yıldır köylünün emeğiyle işleniyor. Bahsedilen alan limonu, narı, narenciye ağaçlarıyla dolu…
Yani geçim, yani hayat.
Şimdi ise deniyor ki: “Ağaçları söküp çam dikeceğiz.” Neden? Yıllardır gözümüzün önünde gerçek ormanlar maden projelerine, inşaatlara açılırken; doğa talan edilirken ses çıkarmayanlar, konu köylünün emeği olunca mı “orman” hatırlıyor?
Narenciye ağacı da ağaçtır. Üstelik toprağa hayat verir, insana ekmek olur. Bu mudur doğayı korumak? Bu mudur adalet?
Bu topraklar yarım asırdır çiftçinin,köylünün alın teriyle yaşıyor. Gerçekten ne isteniyor köylüden, çiftçiden, emekçiden?
