Şeb-i Yelda, mono no aware, yūgen, wabi-sabi ve bir lilyumla kurulan sessiz ilişki.
Yaşam alanlarında yeşil bitkilere yer vermek, yalnızca mekân estetiği değil; ruh, beden ve zihin sağlığını da besleyen sessiz bir iyileştirici etki yaratıyor. Doğayla kurulan bu küçük ama sürekli temas, zihni sakinleştiriyor, stresi azaltıyor, odaklanmayı destekliyor ve farkına bile varmadan bedenin ritmini yavaşlatıyor.
Yeşilin dinginliği, yaşam alanlarını bir sığınak hâline getiriyor ve günlük koşturmanın içinde insanın kendisiyle yeniden temas kurmasına alan açıyor.
Şehir merkezinde yaşayan ve doğayla bağlantı içinde kalmayı seven biri olarak evimde yeşil bitkilere yer vermek evimin ruhuna can vermenin yanında benim de iyi oluş hallerime katkı sunuyor.
Her ne kadar tercihim saksıda yetiştirdiğim yeşil bitkilerden yana olsa da arada vazoya koymak üzere çiçek almayı da seviyorum.
Geçenlerde çiçek almak üzere mahallemdeki sokak çiçekçisine uğradım. Fiyatını sorduğum çiçeklerin pahalılığı karşısında şaşkınlığıma engel olamazken, sergilenen çiçekler arasında dikkatimi ihtişamı ve zarafetiyle beyaz lilyumlar çekti. Gözlerimi lilyum dallarının bulunduğu kovada gezdirirken, bakışlarım hali hazırda serpilmiş bir çiçeği olan ve kısa süre içinde patlamaya hazır dört tomurcuğu bulunan heykelsi bir dala ilişti.
Saksılar içinde demet demet bulunan rengarenk çiçekler arasında üzerinde açılmış bir adet çiçeği ve açmaya hazır tomurcuklarıyla bana göz kırpan bu tek dal azın nasıl da çok ve görkemli olabileceğinin zarif bir timsaliydi.
Kucağımda tek bir dal lilyumla mutluluk içinde eve ulaştım ve çiçeğimi bir vazoya ıslayarak yemek masasının üzerine yerleştirdim. Çiçeğim tam da hayalimi kurduğum heykelsi duruşuyla yuvamda yerini aldı.
Evdeki lilyum
Aldığım günden itibaren çiçeğimin uzun ömürlü olması ve büyüleyici güzelliğiyle hayatımı renklendirmeye devam etmesi için gün aşırı suyunu değiştiriyorum ve onu her akşam üşenmeden açık havaya çıkarıyorum.
Her sabah içeri alıp masanın üzerine yerleştirdiğim dalda, yeni çiçeklerin teker teker açışına ve açan çiçeklerin içinde bulunan sarı polenlerin etrafa yaydığı mis kokunun giderek yoğunlaşmasına gün gün tanıklık ediyorum.
Hem serpilişine hem de adım adım ölümüne yakından tanıklık ettiğim bir canlının dönüşümü gözlemlemek hayata dair çok temel ve gerçek mesajlarla yüklü.
Hayatın tüm koşturması içinde zaman zaman durmak ve diğer canlılarla temas kurmak, onlar üzerinde gözlemler yapmak; yaşamın doğal döngüsünü, mükemmellikten uzak kusurlu olabilen hallerini, geçiciliğini, geçiciliğin içindeki güzelliği ve büyük bir düzenin bir parçası olduğumuz gerçeğini hatırlatması açısından da çok değerli.
