Küçükbaş hayvancılık artık sadece geçim kaynağı değil, ülke için stratejik güvence. Şimdi siz de bu mirasın sahibi olun!
Hayvancılık Neden Ülkenin “Kaskosu “dur?
Tarım bir ülkenin ekonomik sigortasıysa, hayvancılık bu sigortayı her türlü kriz ve gıda arzı riskine karşı koruyan gerçek “kaskodur.” Türk kültüründe koyun, Orta Asya’dan Anadolu’ya binlerce yıldır yanımızda taşıdığımız bir “yürüyen erzak deposudur.” Ancak bugün stratejik bir eşikteyiz: Sağlıklı bir toplum için kişi başına günlük 1 gram protein tüketilmeli ve bunun en az yarısı hayvansal kaynaklı olmalıdır. Beslenmesi yetersiz olan toplumlardan sağlıklı fikir ve üretim beklemek hayalciliktir.
Prof.Dr. Ali KARABACAK hocamın “Koyun; Türk Milletinin Orta Asya’dan Anadolu’ya yanında yürüyen erzak deposudur.” Veciz sözü aslında konuya açıklık getirmektedir.
Küçükbaş hayvancılık, milli güvenliğimizin ve sosyal dokumuzun üç temel direğidir:
- Stratejik Beslenme Hattı: Hayvan varlığımız, sağlıklı nesillerin protein ihtiyacını yerli kaynaklarla karşılamanın tek yoludur.
- Nüfus ve Hayvan Oranı Dengesi: Bilimsel kriterlere göre kaliteli beslenme için küçükbaş sayısı nüfusa eş değer (1:1) olmalıdır. 1990’larda 45 milyon nüfus, 42 milyon koyun ile kişi başına düşen koyun sayısı 0,94 iken bugün 86 milyon nüfus 47 milyon koyun varlığı ile 0,51’e gerilemiştir. Kırsalda Bereket Küçükbaş Hayvancılığa Destek projesini, yeniden 1:1 hedefine dönüşün bir başlangıcı olarak görmeliyiz.
- Köyden Kente Göçün Panzehiri: Kırsalı terk eden her genç, şehirlerde “ele amelelik” yapmaya mahkûm olurken, kendi işinin sahibi olma fırsatını kaçırmaktadır.
Kırsalda Bereket Küçükbaşa Destek Projesi: 100 Küçükbaş İle Yeni Bir Başlangıç
Cumhurbaşkanımız 2026 yılında uygulanmaya başlanacak “Kırsalda Bereket Küçükbaş Hayvancılığa Destek Projesi’ni de açıkladı. Proje kapsamında 95 dişi 5 erkekten oluşan 100 başlık işletmelerin destekleneceği 150 bin damızlık koyunlar TİGEM tarafından temin edilerek Ziraat Bankasınca %100 sübvanseli olarak desteklenecek. 2026-2028 yıllarını kapsayan bu proje, 2018’deki “300 Koyun Projesi” gibi geçmiş girişimlerin hatalarından ders alarak daha uygulanabilir bir model sunmaktadır. Ancak şu notu düşmeliyiz: 3 yılda toplam 150 bin hayvan, üretici başına 100 baştan hesaplandığında toplamda sadece 1.500 çiftçi demektir. Bu rakam Konya Karapınar veya Şanlıurfa Siverek, Sivas Sarkışla, Van Erciş, Erzurum Horasan gibi tek bir ilçemizin talebini bile karşılamaya yetmezken, sektöre bir “can suyu” ve örnek bir model olarak değerlendirilmelidir. Türkiye 81 il de her ile 18,5 işletme, 922 ilçede her ilçeye 1,6 işletme düşerken kasaba, köy, mahalleye kaç işletme düşeceğinin hesabı reel olarak yapılamamaktadır.
