Ekonomi yönetimindeki beceriksizlik ve koordinasyon eksikliğini çarpıcı biçimde gösteren yeni bir kararla daha karşılaştık. Tarım kesimine verilen sübvansiyonlu kredilerin faiz oranını değiştiren karar, yayınlanmasının üzerinden bir hafta bile geçmeden geri alındı.
Dün yayımlanan uluslararası bir raporda ise; Türkiye’de kişi başına düşen et miktarının 46.8 kilogramla Ukrayna, Kongo ve Zimbabve’nin bile gerisinde kaldığı görülüyordu. Buna karşılık Türkiye buğday ürünleri tüketiminde kişi başına 160 kilogramla dünyada ilk 10’a girmiş bulunuyor.
Farklı görünse de; aslında bu iki haber birbiriyle çok ilintili.
AA dünkü resmi gazete kararını “eski kararda değişiklik” olarak vermiş. Ancak doğru tanım; “bir hafta önceki karar geri çekildi” olmalı.
24 Ekim’deki Cumhurbaşkanlığı Kararı’yla, Ziraat Bankası’nca verilen Hazine destekli yatırım ve işletme kredisi faiz oranlarında sübvansiyonlar azaltılmıştı. Yani çiftçinin 2026 için kullandığı kredinin faizi daha yukarıda olacaktı.
Dünkü kararla, bu karar geri çekilip eski uygulamaya dönüldü. Yeni kararla değişen tek şey; bütçede yazılı sübvansiyon miktarları limit olarak belirlendi, desteğin bu rakamın üzerine çıkamayacağı belirtildi.
Özetle; Maliye bütçe harcamalarını düşük tutmak amacıyla çiftçiye verilen kamu sübvansiyonlarını azaltmak istemiş. Belli ki; şikayetler üzerine Cumhurbaşkanı bu yöndeki kararını 6 gün sonra geri almış.
Demek ki; bir hafta önce yeterince tartışılıp ona göre karar verilmemiş. Maliye bütçeyi düzeltmek için bu tür tasarrufa giderken, Tarım Bakanlığı itiraz etmemiş. Cumhurbaşkanı bu kararı ya yeterince tartışmadan, ya da tartışıp benimsediği için imzalamıştır. Peki, ekonomi yönetimi bu karar gerekliyse neden bir hafta sonra geri alınmasına razı oldu?
TEK KİŞİ TÜM KARARLARI ALIRSA…
Kamu sübvansiyonunun bütçedeki miktarı aynı kalınca, bazı çiftçilerin yararlanamayacağı düşünüldü mü? Çok önemli bir finansman kaynağı olan krediyi bir çiftçi kullanırken, komşusu aynı krediyi alamazsa, ne diyecek?
Cumhurbaşkanı’nın 2 gün içinde bile kararlarını geri aldığını da görmüştük. Tüm kararların tek kişide toplanmasının idareyi nasıl zaafa uğrattığı, koordinasyon ve rasyonellikten uzak kararlara neden olduğu açık değil mi?
