Ağustos ayının ilk cuması Dünya Bira İçme Günü. Bir gün sonra da Kedi Sevme Günü. Bir “Sokak Kedisi” olarak, cumaya Ayasofya’ya gidecek halim yok herhalde, gidip bira içmem lazım. Bira içeceksen köşedeki pub’a gidip içersin, ya da marketten al iki bira, iç balkonda, ne bu yol hazırlığı?
Canım kardeşim, bira içmenin tadı, arkadaşlarla birlikte içince alınıyor. Sek viskini tek başına içebilirsin. Ama aç bir bira, iç tek başına, olmuyor. Galata’nın merdivenleri, başka türlüsüne paraları yetmediği için köşedeki marketten biralarını almış, yanında çekirdek fıstık, muhabbeti koyultan gençlerle dolu. Biz de meslektaşlarla içelim deyince, mecbur, Bodrum’a gittik. Çünkü hepsi Bodrum’da! Bu yaz böyle, ya Çeşme, otoparkta yumruk yemeye; ya Bodrum, plajda barda sosyalleşmeye!
ADADA YÜZDÜK
Yolda sıkıntı yok. Havaalanı, uçak, önlemler müthiş. Maske, hijyen şahane, ama sosyal mesafe, hikâye. Üç koltuk yan yana dolu. Hatta aradaki koltuğu satın alsan bile birini oturtuyorlarmış? Hadi bir saat için katlanayım, yanımdaki inşallah taşıyıcı değildir diye iyice süzüp, arkamı dönüp koltuğa gömüldüm. Otel denize uzak. Akşama kadar vakit var ama asla havuza girmem! İnsanın becerikli arkadaşı olsun yeter ki, sızlandığımı görünce Vahap’ın (Munyar) ada sahibi bir arkadaşı varmış, aramasıyla davet etmeleri bir oldu. Öğleden sonramızı misafir olduğumuz adada, survivor modunda, yüzerek geçirdik, tek derdimiz karşımızda manzara olarak iğrenç Titanik Otel’in olmasıydı. İnsan oteline batan geminin adını niye verir, yaktıkları yere niye yanık çağrıştıran kapkara bir otel yapar? Veda vakti gelince gözyaşlarıyla adadan ayrılıp otelimize döndük.
MEHMET YILMAZ’IN BAHÇESİ
Biralamak için buluşma bir başka dostun, Mehmet Yılmaz’ın mandalina ağaçları da olan bahçesinde. Dışarı gitmeyelim, bana gelin demiş, çok iyi etmiş, sosyalleşelim dediysek, pub gibi olsun demedik. İngiltere’de çoğu pub sahibi dükkânını açmamış, pub demek sıkış tepiş, iç içe olmak demek, sosyal mesafeli pub olmaz ki diye! Ev de, bahçe de çok güzel. Şef Pelin Dumanlı hafif atıştırmalıklar hazırlamış, birayla kuzu kapama yenmez zaten. Ev sahibi Efes Genel Müdürü Tuğrul Ağırbaş, (Anadolu Efes, kültür, sanat ve turizmi destekledikleri için sık sık birlikte oluyoruz) her zamanki sıcaklığıyla çok dost, bu gece için getirdikleri bira dolabı, mavi ışıklarıyla ortamı pub sıcaklığına dönüştürüyor. Anadolu Efes’in 29 bira uzmanından biri, Koray Anar, yeni biralarını anlatıyor, “Artı 1 Dinlendirme Tekniği” Anadolu Efes’in yeni bir üretim tekniği imiş ve Bira Standartları Enstitüsü VLB Berlin tarafından onaylandığı için patent başvurusunda bulunulmuş. En yenisi, beyaz şişelisini deniyorum, öbürünü, berikini derken iyiyim, ne uykum geliyor, ne başım ağrıyor. Çok başarılı. En eski içeceklerden biri bira ve tamamen yerli ve milli; arpadan yapılıyor ama içine şerbetçiotu katılıyor ve bunu da akıl eden bir kadın.
EN ESKİ İÇECEK
Bu topraklardan doğan, Göbeklitepe’de bile içildiği ortaya çıkan, Mezopotamya’da kadınların ürettiği bira, bugün Anadolu’da üretilip bütün dünyaya ihraç edilen önemli bir endüstriyel ürün. Anadolu Efes, ayrıca çoğu kadın olan küçük yerel üreticileri de destekliyor. O akşam, çoğu yer değiştirmiş, çoğu kâğıttan dijitale geçmiş meslektaş, dostlarımızla birlikte “ne olacak bu memleketin hali” demeden biralarımızı tokuşturduk. Bardağa koyarak içiyorsanız köpürtün, daha az gaz yapıyormuş! Erkeklerin çoğunu bu kadar dost ortamı kesmedi, biz kadınlar ve kediler otelimize dönüp kahve içtik ama onlar kalabalık barlara aktılar, korona morona dinlemeden! Ertesi gün Bodrumluları orada bırakıp İstanbul’a geri döndük. Ben bir daha kısa yolculuklarda uçağı tercih etmem, sağlık açısından sıkıntı yok ama bunu sağlamak için öylesine gergin bir atmosfer ve öylesine uzun bir süreç var ki stres oluyorsun, arabana bin git daha iyi. Ve eviniz yoksa tabii, Türkiye çok büyük, çok güzel bir ülke, dört tarafı deniz, başka yerlere de gitsenize, niye ille de Bodrum, ha niye?
Kaynak: www.cumhuriyet.com.tr
