Meyve ve sebzelerin kabukları, sapları, çekirdekleri ve yenmeyen bölümleriyle ilgili araştırma, mutfakta çöpe giden kısımların önemli bir besin lifi kaynağı olabileceğini ortaya koydu. King’s College London araştırmacılarının 12 farklı sebze ve meyve üzerinde yaptığı analizde, 10 üründe normalde tüketilmeyen bölümlerin daha fazla lif içerdiği belirlendi. Ananas kabuğu ve göbeğinde ise meyve etine kıyasla yaklaşık 5 kat fazla lif tespit edildi.
Meyve ve sebzeler hazırlanırken genellikle kabukları, sapları, çekirdekleri ve sert bölümleri ayrılarak çöpe atılıyor. Ancak İngiltere’deki King’s College London bünyesinde yürütülen yeni bir araştırma, bu bölümlerin besin lifi bakımından tüketilen kısımlardan daha zengin olabileceğini gösterdi.
International Journal of Food Sciences and Nutrition dergisinde yayımlanan araştırmada, İngiltere’de yaygın olarak tüketilen 12 farklı taze meyve ve sebze incelendi. Laboratuvar analizlerinde ürünlerin normalde tüketilen bölümleri ile mutfak hazırlığı sırasında atılan kısımlarının toplam besin lifi miktarları karşılaştırıldı.
Sonuçlara göre 12 ürünün 10’unda, genellikle çöpe gönderilen kısımların daha fazla besin lifi içerdiği belirlendi. Araştırmacılar, bu bölümlerin ürünlerin toplam ağırlığının yüzde 25 ila 48’ini oluşturduğuna dikkat çekti.
Karpuz kabuğu ve balkabağı çekirdeğinde dikkat çeken lif miktarı
Araştırmada bazı meyve ve sebzelerin atılan bölümlerindeki lif miktarları özellikle öne çıktı.
- Karpuz kabuğu: 100 gramında 2,10 gram besin lifi ölçüldü.
- Balkabağı kabuğu ve çekirdekleri: 100 gramında 9,25 gram lif bulundu.
- Ananas kabuğu ve göbeği: Meyve etine kıyasla yüzde 453,7 daha fazla lif içerdiği belirlendi. Bu oran yaklaşık 5 kata karşılık geliyor.
- Brokoli sapı: Çiçek kısmına göre yüzde 28,4 daha az lif içerdi. Bu nedenle brokolide tüketilen çiçek bölümü, lif bakımından daha zengin çıktı.
