Adana ve Osmaniye’de yer fıstığı hasadı devam ederken üreticiler bu kez verimden değil, fiyattan şikâyet ediyor.
Hasadın başlangıcında kilogramı 90-110 TL arasında satılan yer fıstığının fiyatı, üreticilerin verdiği bilgilere göre 60-70 TL seviyesine kadar geriledi.
Üretici Adil Eker ise bazı tüccarların fiyatları düşürmek amacıyla alım yapmadığını iddia ediyor.
50 DÖNÜMDEN 20 TON ÜRÜN
Eker, bu yıl 50 dönümlük araziden yaklaşık 20 ton yer fıstığı hasat ettiğini ve rekoltenin iyi olduğunu belirtiyor.
Ancak yüksek rekolte, üreticinin daha fazla kazanacağı anlamına gelmiyor.
Örneğin 20 ton ürün;
100 TL/KG → 2 MİLYON TL
70 TL/KG → 1,4 MİLYON TL
brüt satış değeri oluşturuyor.
Aradaki fark yaklaşık 600 bin TL.
Üstelik bu rakamların hiçbiri kâr değil. Tohum, gübre, sulama, mazot, işçilik, hasat, kurutma ve eleme gibi maliyetler henüz düşülmedi.
ASIL SORU: YER FISTIĞINDA PARA NEREDE?
Yer fıstığını yalnızca tarladan çıkan ham ürün olarak değerlendirdiğimizde üretici piyasa fiyatına daha bağımlı hale geliyor.
Oysa değer zinciri çok daha uzun:
YER FISTIĞI → KURUTMA → ELEME → KAVURMA → PAKETLEME → FISTIK EZMESİ → ATIŞTIRMALIK ÜRÜNLER → MARKA → İHRACAT
Burada daha fazla katma değer oluşturabilecek alanlardan biri, üreticinin yalnızca ürünü yetiştirmesi değil, işleme ve satış zincirinden de pay almasıdır.
Kooperatifler, ortak kurutma ve işleme tesisleri, lisanslı depolama imkânları ve doğrudan satış kanalları bu noktada önem kazanabilir.
Çünkü tarımda bazen problem ürün yetiştirememek değil, yetiştirilen ürünü doğru zamanda ve doğru kanaldan satamamaktır.
Sizce çiftçinin fiyat dalgalanmalarından daha az etkilenmesi için kooperatifleşme mi, işleme tesisi mi, yoksa doğrudan satış sistemi mi daha etkili olur?
www.facebook.com/photo/?fbid=1671347047680776&set=a.812554626893360
