Önce gazetelerin son sayfalarında çıkan bir habere bakalım. Belki de haber çoğu insanımızın dikkatini çekmemiştir.
Haber şöyle; “Urfa’dan Kayseri’nin Yeşilhisar ilçesine gelen mevsimlik tarım işçileri, her gün saat beşte kalkarak ilçedeki ayçiçeği, pancar ve kapak gibi ürünlerin çapasını yapıyor. Güneş doğmadan güne başlayan işçiler zorlu mesainin ardından akşam saatlerinde çadırlarının yolunu tutuyor. Tarım işçilerinden Hatice Umdu, ‘Mevsimlik işçi olarak saat beşten ondokuza kadar çalışıyoruz. Herkesin uyuduğu saatlerde biz sabahleyin tarlaya geliyoruz. Çadırlarda yaşamak zor. Yılın 12 ayının 7 ayını burada geçiriyoruz’ dedi.”(*)
Bir tarımcı olarak ben de çok sayıda tarım işçisinin dramına tanıklık etmiştim. Ancak bir tanesi canımı yakmıştı. İzmir’in Kınık ilçesinde kurutmalık domates işçilerinin çok zor koşullarda çalıştıklarını, derme çatma çadırlarda barınan işçilerin çok küçük bebelerin de kızgın güneş altında oynadıklarını gözlemlemiştim.
“Mevsimlik Tarım İşçileri” Kimlerdir?
Her yıl sayıları milyonlarla ifade edilen gezici mevsimlik işçiler; Şanlıurfa, Adıyaman, Diyarbakır, Batman, Mardin, Şırnak gibi iller başta olmak üzere Doğu ve Güneydoğu Bölgesi’nden ilkbahardan başlayıp sonbahara kadar Türkiye’nin farklı bölgelerine çalışmaya giderler.
Haberin devamını okumak için kaynak siteye gidebilirsiniz.
Haberin Devamını Okumak İçin Tıklayınız
Kaynak: Hasat Türk
