Escherichia coli, 1886 yılında Alman-Avusturyalı bakteriyolog Teodor Escherich tarafından ismi konulduğundan beri bilinen, en yaygın ve en tehlikeli bakterilerden biridir. Bir dışkı bakterisi olduğundan sadece bağırsaklarda hastalık oluşturacağı tahmin edilse de bağırsak dışı organlarda da sorunlar yaratır.
E. coli’nin meme yangısına (mastitis), rahim yangısına (metritis), idrar yolları yangılarına, eklem yangısına(arthritis) sebep olduğu bilinmektedir. Tabii ki en çok karşımıza çıktığı durum buzağı septisemisi ve ishallerdir.
E. coli’nin çeşitli tipleri vardır. Bunlar ETEC (enterotoksijenik, EPEC (entero patojenik), EHEC Enterohemorajik ve AEEC (tutunan ve kazıyan) tipler olarak isimlendirilirler. E. coli’nin hastalık yapıcı tipleri hakkında önceki makalelerimde geniş bilgiler vermiştim.
E. coli hastalık yapma gücünü giderek geliştiren bir bakteridir. Son yıllarda genom çalışmalarıyla antibiyotiklere dirençli (rezistans) genlere sahip olduğu saptanmıştır. Yani bakteri genetik değişimle kendini korumaktadır. Bakterinin bir başka antibiyotiklerden korunma yöntemi de biyofilm oluşturmasıdır.
E. coli toksinleriyle, tutunma gücüyle hastalık yapma yeteneğini arttırmıştır. Dokularda kolonize olur. Kamçılarıyla(flagella) dokulara tutunur. Enterotoksin oluşturan genleriyle (Sta) ve endotoksinleriyle (LPS, lipopolisakkarit) hastalığın şiddetini arttırır. Aynı zamanda tekrarlayan (nükseden) hastalıklar oluşturur.
E. coli bağırsak sorunlarından başka, bilindiği gibi, memelerde yangılara (mastitis) sebep olur. Memelerde akut ve şiddetli mastitise yol açtığı gibi, subklinik (gizli) mastitise de yol açabilir. Son yıllarda subklinik mastitise yol açtığı saptanmıştır.
Haberin devamını okumak için kaynak siteye gidebilirsiniz.
Haberin Devamını Okumak İçin Tıklayınız
Kaynak: Hasat Türk







