PAYLAŞ

Ali Ekber Yıldırım

Kendisini “Saf ve Bakir Anadolu Çocuğu” olarak tanımlayan sevgili Güngör abimiz,Güngör Uras yaşama veda etti.
Güngör abinin hepimizin yaşamında özel bir yeri var.

Dünya Gazetesi’nde 30 yıl önce işe başladığımda Dünya bir iş yeri olduğu kadar önemli bir okuldu. Gazetemizin Kurucusu Nezih Demirkent yönetiminde,önderliğinde çok iyi öğretmenlerimiz vardı. O öğretmenlerden birisi de Güngör Uras’tı.

Dünya Gazetesi’ nde ikinci sayfada Tevfik Güngör adıyla her gün yazardı. Ben her gün yeni şeyler öğrenerek okudum. Tam 30 yıl aynı gazetede çalışmanın onurunu,gururunu yaşadım.

Güngör Uras’tan sadece güncel ekonomiyi değil, bir konunun en yalın ve en anlaşılır biçimde nasıl yazılması gerektiğini öğrendim.

Mütevazi kişiliği, çalışkanlığı,dürüstlüğü ve sürekli sahada olan, amatör bir ruhla bıkmadan, usanmadan sorunları yazan, yorumlayan Güngör abi ile tarım yazmaya başladıktan sonra daha sık görüşmeye başladık.

Benim tarım yazarı olarak tanınmamı sağlayan en önemli yazardır. Milliyet Gazetesi’ndeki köşesinde çok sıklıkla yazılarımdan alıntılar yaparak beni Türkiye’ye tanıttı.

O’nun köşesine konuk olmak büyük onur ve bir o kadar gurur vericiydi. Daha haber veya yazı yazarken Güngör Uras bunu köşesine alır diye heyecanla beklerdim.

Tarım konusunda yazı yazacaksa genellikle telefon eder bilgi alırdı. Yazısını yazdıktan sonra bana gönderir okumamı isterdi. Bu O’nun hem okuruna saygısını hem de ne kadar mütevazi bir yazar olduğunun kanıtıydı. Okuruna o kadar saygılıydı ki, hiç bir konuda yanlış,eksik bilgi olmasını istemezdi.

Güngör abi ve sevgili eşi Nuran Hanım ile yaklaşık 15 yıldır Ayvalık’ta zeytin hasat günlerinde buluşurduk. Geçen seneki buluşmamızda kaç yıldır geliyoruz birlikte bir fotoğrafımız yok diye yukarıdaki fotoğrafı çektirmiştik.
Birlikte son fotoğrafımız olacağını bilmeden.